Tabari

Tafseer van De Onafwendbare Gebeurtenis · Al-Waaqia · 56:6

فَكَانَتْ هَبَآءًۭ مُّنۢبَثًّۭا

Zodat deze tot rondvliegend stof worden.

Belangrijk: De Arabische brontekst is altijd leidend. Deze vertaling is een studiehulp en is niet geverifieerd door geleerden — gebruik haar niet als bron voor religieuze bewijsvoering of het afleiden van oordelen (ahkam). Raadpleeg bij twijfel altijd de Arabische tekst en een bevoegde geleerde.

Tabari (1 passage)

  1. Volledige NL-vertaling van Tabari's tekst

    En Zijn uitspraak: فَكَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا (en zij worden tot verspreid stof) (56:6). De uitleggers verschilden van mening over de betekenis van al-habāʾ (het stof). Sommigen zeiden: het is de stralenbundel van de zon die door het venster naar binnen valt, in de gedaante van fijn stof.

    * Vermelding van wie dat heeft gezegd:

    ʿAlī heeft mij verteld, hij zei: Abū Ṣāliḥ heeft ons verteld, hij zei: Muʿāwiya heeft mij verteld, op gezag van ʿAlī, op gezag van Ibn ʿAbbās, over zijn uitspraak: فَكَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا (en zij worden tot verspreid stof). Hij zegt: de stralenbundel van de zon.

    Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, hij zei: Ḥakkām heeft ons verteld, op gezag van ʿAmr, op gezag van ʿAṭāʾ, op gezag van Saʿīd: هَبَاءً مُنْبَثًّا (verspreid stof). Hij zei: de stralenbundel van de zon wanneer die door het venster naar binnen valt.

    Hij zei: Jarīr heeft ons verteld, op gezag van Manṣūr, op gezag van Mujāhid, over zijn uitspraak: فَكَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا (en zij worden tot verspreid stof). Hij zei: de stralenbundel van de zon die door het venster naar binnen valt, en die niets is.

    En anderen zeiden: het is het opdwarrelende stof van de rijdieren.

    * Vermelding van wie dat heeft gezegd:

    Ibn Ḥumayd heeft ons verteld, hij zei: Mihrān heeft ons verteld, op gezag van Sufyān, op gezag van Abū Isḥāq, op gezag van al-Ḥārith, op gezag van ʿAlī, moge Allah tevreden met hem zijn, hij zei: het opdwarrelende stof van de rijdieren.

    En anderen zeiden: het is wat opspat van de vonken van het vuur, die geen substantie hebben.

    * Vermelding van wie dat heeft gezegd:

    Muḥammad ibn Saʿd heeft mij verteld, hij zei: mijn vader heeft mij verteld, hij zei: mijn oom heeft mij verteld, hij zei: mijn vader heeft mij verteld, op gezag van zijn vader, op gezag van Ibn ʿAbbās, over zijn uitspraak: فَكَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا (en zij worden tot verspreid stof). Hij zei: al-habāʾ is dat wat van het vuur opvliegt wanneer het oplaait; daarvan vliegen de vonken op, en wanneer die neervallen, zijn zij niets.

    En anderen zeiden: het is het verdorde hout van de bomen dat de winden verstrooien.

    * Vermelding van wie dat heeft gezegd:

    Bishr heeft ons verteld, hij zei: Yazīd heeft ons verteld, hij zei: Saʿīd heeft ons verteld, op gezag van Qatāda, over zijn uitspraak: فَكَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا (en zij worden tot verspreid stof). Als het verdorde hout van de bomen, dat de winden naar rechts en naar links verstrooien.

    Ibn ʿAbd al-Aʿlā heeft ons verteld, hij zei: Ibn Thawr heeft ons verteld, op gezag van Maʿmar, op gezag van Qatāda, over zijn uitspraak: هَبَاءً مُنْبَثًّا (verspreid stof). Hij zegt: al-habāʾ is dat wat de wind verstrooit van de afgebroken stukken van de bomen.

    Wij hebben de betekenis van al-habāʾ reeds elders uiteengezet met de bewijsplaatsen ervan, zodat herhaling daarvan op deze plaats overbodig is.

    Wat betreft Zijn uitspraak: مُنْبَثًّا (verspreid), daarmee bedoelt Hij: verstrooid.

    Toon originele Arabische tekst
    وقوله: ( فَكَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا ) اختلف أهل التأويل في معنى الهباء، فقال بعضهم: هو شعاع الشمس، الذي يدخل من الكوة كهيئة الغبار. * ذكر من قال ذلك: حدثني عليّ، قال: ثنا أبو صالح، قال: ثني معاوية، عن عليّ، عن ابن عباس، في قوله: ( فَكَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا ) يقول: شعاع الشمس. حدثنا ابن حُميد، قال: ثنا حكام، عن عمرو، عن عطاء، عن سعيد ( هَبَاءً مُنْبَثًّا ) قال: شعاع الشمس حين يدخل من الكوّة. قال: ثنا جرير، عن منصور، عن مجاهد، في قوله: ( فَكَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا ) قال: شعاع الشمس يدخل من الكوّة، وليس بشيء. وقال آخرون: هو رهج الدوابّ. * ذكر من قال ذلك: حدثنا ابن حُميد، قال: ثنا مهران، عن سفيان، عن أبي إسحاق، عن الحارث، عن عليّ رضي الله عنه قال: رهج الدوابّ. وقال آخرون: هو ما تطاير من شرر النار الذي لا عين له. * ذكر من قال ذلك: حدثني محمد بن سعد، قال: ثني أبي، قال: ثني عمي، قال: ثني أبي، عن أبيه، عن ابن عباس، قوله: ( فَكَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا ) قال: الهباء: الذي يطير من النار إذا اضطرمت، يطير منه الشرر، فإذا وقع لم يكن شيئا. وقال آخرون: هو يبيس الشجر الذي تذروه الرياح. * ذكر من قال ذلك: حدثنا بشر، قال: ثنا يزيد، قال: ثنا سعيد، عن قتادة، في قوله: ( فَكَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا ) كيبيس الشجر، تذروه الرياح يمينا وشمالا. حدثنا ابن عبد الأعلى، قال: ثنا ابن ثور، عن معمر، عن قتادة، في قوله: ( هَبَاءً مُنْبَثًّا ) يقول: الهباء: ما تذروه الريح من حطام الشجر. وقد بيَّنا معنى الهباء في غير هذا الموضع بشواهده، فأغنى عن إعادته في هذا الموضع. وأما قوله: ( مُنْبَثًّا ) فإنه يعني متفرّقا.