Tafseer van De Dichters · Ash-Shu'araa · 26:72
Hij (Ibrâhîm) zei: "Horen zij jullie, wanneer jullie hen aanroepen?
Belangrijk: De Arabische brontekst is altijd leidend. Deze vertaling is een studiehulp en is niet geverifieerd door geleerden — gebruik haar niet als bron voor religieuze bewijsvoering of het afleiden van oordelen (ahkam). Raadpleeg bij twijfel altijd de Arabische tekst en een bevoegde geleerde.
Allah, verheven is Zijn gedenking, zegt: Ibrāhīm zei tegen hen: "Horen deze goden u wanneer gij hen aanroept?" De taalgeleerden verschilden van mening over de betekenis hiervan: sommige grammatici van de school van Baṣra zeiden dat de betekenis is: "Horen zij van u?" of "Horen zij uw aanroeping?" — waarbij "de aanroeping" is weggelaten, zoals Zuhayr zei:
"De aanvoerder van paarden waarvan de hielen zijn afgemat, met zowel leerriemen als touwbanden vakkundig beteugeld"
— hij zei: hij bedoelt: vakkundig beteugeld met touwbanden, en hij liet "de touwbanden" weg en stelde "de touwbanden" in hun plaats. Sommigen echter die dit onder de taalgeleerden verwierpen, zeiden: De meest zuivere uitdrukking in de klassieke taal voor dit geval is datgene wat in de Koran staat, want de Arabieren zeggen: "Ik hoorde Zayd spreken" — waarmee zij bedoelen: "Ik hoorde de woorden van Zayd" — en men begrijpt dan dat het horen niet de personen zelf treft maar hun woorden; dan zeggen zij: "Ik hoorde Zayd" — dat wil zeggen: "Ik hoorde zijn woorden." Hij zei: Als in het vers van Zuhayr "de leerriemen" niet vooraf waren gegaan, was het niet geoorloofd geweest de touwbanden er op voorrang boven te stellen, want men zegt niet: "Ik zag de touwbanden" terwijl men de touwband als beteugeling bedoelt.
