Tafseer van Ta-Haa · Taa-Haa · 20:50
Hij (Môesa) zei: "Onze Heer is Degene Die aan ieder ding van Zijn schepping vorm gegeven heeft en (het) daarna geleid heeft."
Belangrijk: De Arabische brontekst is altijd leidend. Deze vertaling is een studiehulp en is niet geverifieerd door geleerden — gebruik haar niet als bron voor religieuze bewijsvoering of het afleiden van oordelen (ahkam). Raadpleeg bij twijfel altijd de Arabische tekst en een bevoegde geleerde.
Zijn woord قَالَ فَمَنْ رَبُّكُمَا يَا مُوسَى (20:49): in deze zin is iets weggelaten, waarvan de vermelding is nagelaten omdat de context er aanwijzing over geeft; het is namelijk Zijn woord: فَأَتِيَاهُ (gaat beiden naar hem toe) — zij gingen naar hem toe en zeiden hem wat hun Heer hun had opgedragen, en brachten hem Zijn boodschap over. Farao zei toen tot hen beiden: فَمَنْ رَبُّكُمَا يَا مُوسَى (wie is uw beider Heer, o Mozes?) — hij richtte zijn woord tot Mozes alleen met de aanroep "o Mozes", hoewel hij het gesprek daarvoor tot Mozes en zijn broer richtte. De reden daarvoor is dat het antwoorden altijd van een enkeling komt, ook al is het aanspreken tot een groep gericht, en niet van allen tegelijk. Dit lijkt op Zijn woord: نَسِيَا حُوتَهُمَا (zij vergaten hun vis) — terwijl degene die de vis droeg er maar één was, namelijk de dienaar van Mozes. Dit wordt bevestigd door Zijn woord: فَإِنِّي نَسِيتُ الْحُوتَ وَمَا أَنْسَانِيهُ إِلا الشَّيْطَانُ أَنْ أَذْكُرَهُ (ik vergat de vis, en alleen de duivel deed mij vergeten hem te noemen).
